تبليغاتX
من اگه نباشـــــــــــــــم

من اگه نباشـــــــــــــــم

....حتی نگاهت رادریغ می کنی از مرمر ناز سنگ قبرم

با من بمـــان...

امروز بین تمام دیروز هایم گم شده ام و به امید فرداها اکنون را

با تو می خواهم.

با چشمان بی سو و دستان سردمان نفسهای گرم و شمیم نواز

می طلبم.

با من بمــان شاید دیگر فرصتی نباشد برای تولدی دیگر....


  انتظار...

انتظار چشم دوختن به یک جاده بی انتها نیست

انتظار شـمردن تک تک ثانیـه هـا نیـست

انتظار شب نشینی و خیره شدن به ستاره نیست

انتظار یعنی تمنـایی که با شوق آمیـخته است

انتظار یعنی برداشتن فاصـله ها،یعـنی جستجو...

 

+نوشته شده در جمعه یازدهم اردیبهشت 1388ساعت16:40توسط باران | |

گفت" به چه امیدی شب را صبح کردی"

گفتم "به امید شنیدن صدای کسی"

گفت"امیدت یک رویا است و رویا هیچوقت واقعیت ندارد!"

ولی من مطمئن تر از آن بودم که باور کنم یک رویـــــا است

بــــاران


+نوشته شده در یکشنبه سی ام فروردین 1388ساعت22:53توسط باران | |

من چه بودم؟

 

من همان برگ پائیزی هستم که از چشمان تو افتادم گاهی ..

 

گاه گاهی تو مرا به دشتستان غصه ها می بردی اما..

 

اما من همان قاصدکی بودم که تو مرا با دمی از خود دور کردی ولی..

 

ولی من با دور شدنم دلت را به آسمان بردم..

 

حالا منمو دل دیوونه تو.......

                                                                                          

بــــــاران

 

+نوشته شده در چهارشنبه هجدهم دی 1387ساعت20:48توسط باران | |

میرم از یادت

 

کینه ی چشمان تو منو داغون می کنه ای دینم و دنیام

 

کاش ستاره ی شبهای پائیزی نگاه من انقدر خجالتی نبود که نتونه حتی یه نگاه به مهتاب آسمان دل نیلی تو بکنه!!

 

کاش بارون چشمام روی گلبرگ سرخ دلت مثل شبنم حتی ثانه ی دوام داشت

حتی ثانیه ی

اما تو ثانیه ی طاقت همون یه قطره بارون احساس دلمو نداشتی

 

پس من آروم شدم یه نسیم بهاری و آهسته از کنار گلم گذشتم

 

حالا منمو یه عطر آشنا ..کاش عطر نگاهتو به من نمی بخشیدی!

 

تا شاید حالا راحت تر به خاطره های فراموش شده سپرده می شدی....

 

کاش می شد فراموش کرد حتی ثانیه ی از این قرن ها  خاطره های نیلی با تو را...

باران

 

+نوشته شده در چهارشنبه هجدهم دی 1387ساعت20:45توسط باران | |

چرا عشق؟

 

چرا دنیـا پـر از حادثـه های وارونـه

عاشـق کـسی می شی که عاشـقی نمی دونه

 

من به دنبال تو ¸تو به دنبال کس دیگه

هیچ کدوم از ما دو تا به اون یکی راست نمی گه

 

من واسه چشم های نازنین تو یه دیوونم

من دوست دارم دوست دارم ولی علتشو نمی دونم

 

حالا که می خوای بری بذار نگاهت بکنم

چون یه بار دیگه  می خوام این دل و ساکت بکنم

 

یه چیزی فقط بذار روزتولدت هدیه مو بیارم بدم دست خودت

 

آدما فکر می کنن شاعرا خیلی غم دارن

کاشکی فقط این بود اونا خیلی کسارو کم دارن

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت11:18توسط باران | |

 

واسه خط خطی کردن این خاطره ها و ثانیه ها دستا ی تو بهانه می خواست

 

واسه رفتن وگذشتن از این همه گذشت فقط یه نگاه لازم بود

 

هیچی نگو بذار نگفته هات به گفته هات  اضافه نشن‚نشن يه دليل واسه كشتن من ....

 

تو نگفتی قاصدک قصه ی چشمام هر شب یه بوسه روی گونه هات می کاره و میگه اینم

 

هدیه امشب .....

 

وقتی خورشید به من سلام داد تو دیگه پیش من نبودی

 

                                          ولی هدیه دیشبت جاش روی گونه هام بود...

                                                                                                 باران


 

+نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت15:2توسط باران | |

شايدبتوان  ثانیه ها را درک کرد یا به ثبات روزها شک کرد

 

  هر چند سخت است با طوفان همراه شدن

                                                                       اما همراه می شوم

از طلوع عشق و آغاز سلام

 

                                 تا غروب مرگ و پایان کلام

 

                                                                              همراهت هستم.

می مانم تا هنگامی که باشم در زمین

 

                                           در کنارت می مانم

 

به سرخی خون و به عشق پروانه و شمع قسمت مي دهم

 

                                               که تا انتها تا مرگ تا جدایی باشی بامن...

 

تا سرزمین جدایی راهی نیست

 

                                                        احساس کن مرا...

 

                                                                   تا سرابـــــــی که می بینی

 

فکر کردن به رفتن سخت نیست

 

                                                 امــــــا

 

                                                      نـــــــــــــــرو مرا تنـــــــــــــــــها نگذاز

 

                                                                                            بــــاران


+نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت14:37توسط باران | |

اگر دریـای دل آبیســت تویی فانــوس زیبـایش

 

                                               اگر آینده یک دنیاست تویی معنای دنیایش

 

تویعنی ذسته ای گل را از آن سوی افق چیدن

 

                                                 تـو یعنی پاکی بـاران تو یعنی لـذت دیـدن

 

تو یعنی یک شقایق را به یک پروانه بخشـیدن

 

                                              تو یعنی سحر تا شب به زیبایی درخشیدن

 

تویعـنی یـک کـبوتـر را از تنــهایـی رهـا کـردن

 

                                            خــدای آسـمان را بـه آرامــی صـدا کـردن

 

تو یعنی مثل نیــلوفر همیـشه مـهربان بودن

 

                                         تویعنی باغی از مریم تو یعنی کهکشان بودن

 

 

+نوشته شده در دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت14:6توسط باران | |

خدا حافـــــظ

 

شبیه برگ پائیزی پس از تو قسمت بادم

 

خدا حافظ ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

 

خدا حافظ واین بعضی در اندوه تو می میرم

 

در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

 

خدا حافظ

 

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آورد

 

و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد چگونه بگذرم از عشــق از دلــــــبستگی هایم؟

 

چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنـــــــهایم؟

 

 

خدا حافظ

 

توای همپای شب های  غزل خوانی

 

خدا حافظ

 

به پایان این دیدار پنهانی

 

خدا حافظ

 

بدون تو گمان کردی که می مانم؟

خدا حافظ

 

بدون من یقین دارم که می مانی!!!!

 

 

بــــــــــاران

 

 

 

 


+نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت22:51توسط باران | |


چگونه فراموشــت کنـــــــم تـــــــورا

 

چگونه فراموشت کنم تورا   

 

 که از خرابه های هرزگی     به قصر سپید هدایتم کردی

 

و عاشقی بی قراری ویاری با وفا برای خویش ساختی

 

آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

 

وبرای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی

 

وبا صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی.

 

چگونه فراموشت کنم تورا

 

که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم     وطپش قلبت را حس می کردم

 

وبه جست وجوی یا فتنت به درگاه پروردگارم دعا کردم

 

که خدایا پس کی اورا خواهم یافت؟

 

چگونه فراموشت کنم تورا

 

که همزمان باتولدت در قلـــبم همه را فراموش کرده ام

 

برایم برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند وهمه ی خاطرات مرده اند

 

دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می دهم

 

فکرم را به تو می بخشم و آرزوهایم را به تو می بخشم

 

ونگـــــــاهم از آن توست و شانه هایم را که نپرس

 

اگر با من غریبه اند همه ی ثانیه ها ولحظه ها تو را می خواهم

 

وبرای عطر نفسهایت دلتنگی می کند.

 

 

مسعود فردمنش

 

 

 

 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت22:44توسط باران | |